środa, 8 września 2010

ósmego września.

Jakie to szczęście,
że mam Ciebie Tato,
że uśmiech wita mnie Twój, co rano,
że tyle zadań tyle przypomnień
i czułej troski masz, co dzień o mnie.


dziękuję. (uśmiech)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz